Een oplossing tegen haaruitval begint met het vinden en vaststellen van de oorzaak. Tijdelijk of blijvend haarverlies kent uiteenlopende oorzaken. Met behulp van een haaruitval test kan de oorzaak bepaald worden. U kunt hiervoor naar een huisarts of dermatoloog gaan, het is echter ook mogelijk om zelf uw haarverlies te meten. Online vindt u hierover onder meer bij de Nederlandse Haarstichting informatie en handige hulpmiddelen. Het Haaronderzoekscentrum  biedt onder andere een haaruitval DNA test en haaruitval bloedwaardentest aan.

Haaruitval test.

Verschillende haarproblemen

Voor veel mensen is het een nachtmerrie waar u liever niet over nadenkt of lang bij stilstaat: ongewenste haaruitval. Realiteit is echter, dat het zowel mannen als vrouwen van uiteenlopende leeftijden overkomt. Plotselinge haaruitval, genetische haaruitval, haaruitval als gevolg van een medische behandeling of langdurige blootstelling aan stress. De oorzaken van haarverlies zijn divers. Waar het normaal is om dagelijks tot 120 haren te verliezen, is bij mensen die meer haar verliezen de eerste reactie er vaak eentje van ongeloof en paniek. Want waarom valt uw haar uit en hoe kan het haarverlies gestopt worden? Begin met het bekijken of u daadwerkelijk met overmatige haaruitval heeft te maken. Daarna kan, in overleg met een arts, gekeken worden naar de oorzaak. • Online test. De Haarstichting heeft een online test ontwikkeld, waarmee uw haarsituatie in beeld wordt gebracht. Het spreekt voor zich dat u aan een online test geen rechten kunt ontlenen. De bevindingen kunt u meenemen naar uw huisarts of dermatoloog. • Tel test. Deze haaruitval test kunt u thuis uitvoeren, door de uitgevallen haren te tellen na het kammen van uw haar. Wanneer voert u een tel test het beste uit? Drie dagen na de laatste keer dat u uw haren heeft gewassen of 24 uur voor de komende wasbeurt. Telt u veel meer dan 100 haren? Laat dan de oorzaak van het haarverlies onderzoeken. • Trektest. Ook dit is een test die u thuis kunt uitvoeren. Neem een bosje van zo’n 100 haren en trek hier voorzichtig aan. Heeft u meer dan 20 haren in uw hand? Dan doet u er goed aan om contact op te nemen met een huisarts of dermatoloog.

Trichogram onderzoek

Een ander voorbeeld van een haaruitval test is een zogenaamd trichogram onderzoek. Stuurt de huisarts u verder naar een dermatoloog, dan kan deze een trichogram voorstellen om de oorzaak van het haarverlies te kunnen bepalen. Het is een wetenschappelijk onderzoek, waarbij uw haarwortels grondig worden onderzocht. Met een trichogram kan al in vroeg stadium overmatig haarverlies worden aangetoond. Indien gewenst kan er dan ook gelijk begonnen worden met een gerichte behandelwijze. Tijdens een trichogram onderzoek worden er haren van diverse locaties van uw hoofd onderzocht. Hiervoor worden telkens zo’n 50 tot 100 haren van een bepaalde plek geëpileerd. Dit kan uiteraard gevoelig zijn. De haren worden microscopisch onderzocht, waarbij onder meer wordt bepaald in welke fase van het groeiproces de haren zitten. De onderlinge verhoudingen van de groeifases worden vastgesteld, waarna een ervaren dermatoloog een diagnose kan stellen. Op het moment dat tijdens het onderzoek zo’n 10% van de haren in de telogene fase zit is dat een goed resultaat. Pas vanaf een percentage van 35% wordt gesproken over een eventueel haarprobleem.

Wanneer een arts raadplegen

Niet iedereen staat te springen om een arts te raadplegen bij haaruitval. Toch is het advies om bij aanhoudend haarverlies van meer dan 100 tot 120 haren per dag advies in te winnen bij uw huisarts. Zeker als u naast de haaruitval klachten heeft als: • Vitamine of mineralen gebrek. • IJzertekort of bloedarmoede. • Aanhoudende periodes met hoge koorts. • Gewichtsverlies, ondanks een gezond voedingspatroon. • Algehele malaise. • Bijwerkingen van de medicijnen die u gebruikt. Als u tijdig een arts raadpleegt kan erger worden voorkomen. Afhankelijk van uw verhaal en eventuele andere klachten kan de arts een haaruitval test toepassen of voorstellen. Aan de hand van de resultaten kan een oplossing worden gezocht. Dit kan een haargroeimiddel zijn, een cosmetische ingreep of een vorm van een chirurgische behandeling. Welke behandeling het beste bij uw situatie past kan door een arts bekeken worden. Een arts kan u daarnaast adviseren over haarklinieken en specialisten die u van dienst kunnen zijn bij de behandeling van het haarverlies.

Voorzorgsmaatregelen

Om haaruitval tegen te gaan, te verminderen en te voorkomen kunt u zelf ook wat doen. De gezondheid van uw haardos is belangrijk. Geschikte verzorgingsproducten, gezonde en afwisselende voeding, regelmatig bewegen en minderen of stoppen met roken hebben allemaal invloed op het haargroeiproces. Heeft u last van haaruitval en vermoedt u dat er meer aan de hand is dan het normale haarverlies? Neem dan altijd contact op met uw huisarts. Deze kan u verder helpen.

Haaruitval test – FAQ

1. Hoeveel haarverlies is normaal?

Het normale dagelijkse haarverlies ligt tussen de 50 en 100 haren. Deze haren worden vervangen door nieuwe, zodat het niet opvalt dat u haren verliest. Bij mensen die grotere hoeveelheden haren verloren zien gaan, kan er sprake zijn van overmatig haarverlies.

2. Wat is de oorzaak van overmatig haarverlies?

Haaruitval is een veelvoorkomend probleem. De oorzaken zijn divers, tijdelijk of blijvend. Traumatische gebeurtenissen, emotionele stress, hormonale veranderingen, een medische behandeling of erfelijkheid zijn oorzaken van haarverlies.

3. Is een haaruitval test pijnlijk?

Onderzoek naar de oorzaak van haarverlies is meestal pijnloos. Sommige onderzoeken zijn gevoelig, maar het vervelende gevoel is van korte duur.

4. Welke test doet een arts bij haarverlies?

De trektest is een door artsen toegepaste manier om haarverlies te onderzoeken. De arts neemt 40 tot 60 haren bij elkaar en trekt voorzichtig. Als 10% of meer van de haren loskomen, is dat een teken voor overmatig haarverlies. Bloedonderzoek wordt gedaan om mogelijke aandoeningen uit te sluiten. Eventueel volgt een huidbiopsie. Het biopt zal in een laboratorium verder onderzocht worden.

5. Is erfelijk haarverlies moeilijk vast te stellen?

Nee, de meeste artsen herkennen alopecia androgenetica aan het patroon waarin het haar uitvalt. Wanneer er verder geen gezondheidsklachten zijn en erfelijke kaalheid binnen uw familie voorkomt, stelt een arts de diagnose vaak zonder aanvullend onderzoek.

6. Is een haaruitval thuistest betrouwbaar?

De testen die online bij het Haaronderzoekscentrum te bestellen zijn, geven een indicatie over haarverlies. Dat u een positieve uitslag van een haaruitval DNA-test krijgt, wil niet zeggen dat u ook echt met haarverlies te maken krijgt. De tests zijn betrouwbaar als ze op de juiste manier afgenomen worden. Met de testuitslagen kunt u bij een arts advies krijgen over behandelmethodes.

7. Is haarverlies altijd permanent?

Nee, als uit bloedonderzoek bijvoorbeeld blijkt dat u een tekort heeft aan ijzer of als uw haarverlies een gevolg is van een traumatische gebeurtenis is dat een tijdelijke situatie. Plotseling haarverlies of telogeen effluvium laat in korte tijd een grote hoeveelheid haren uitvallen, dit kan een paar maanden duren. Daarna herstelt de haargroei zich.

8. Is erfelijke kaalheid te voorkomen?

Nee, helaas niet. Het is vooraf niet te zeggen of u ondanks een familie achtergrond met haaruitval, hier zelf mee te maken krijgt. Bij beginnend haarverlies is het belangrijk snel actie te ondernemen en met een behandeling te beginnen. Daarmee wordt het haarverlies gestabiliseerd en de gevoeligheid voor het DHT-hormoon onderdrukt.

9. Hoe weet ik of ik vitaminegebrek heb?

Wanneer een arts vitaminegebrek vermoedt, kan een bloedonderzoek aangevraagd worden. De verschillende vitaminewaarden worden zo duidelijk. Bij een tekort schrijft de arts een supplement voor en vinden regelmatige controles plaats om de waarden te volgen.

10. Hoelang duurt het voordat ijzertekort is aangevuld?

Zeker bij tekorten die al langer aanwezig zijn, duurt het even voordat het niveau zich stabiliseert. Gebruik een supplement volgens voorschrijft en net zolang de arts dat zegt. Afhankelijk van de oorzaak waardoor het tekort is ontstaan, verschilt het persoon hoelang de ijzerwaarde weer op peil is.